Re: Mηνύματα Τοίχου

Σύνδεσμος προς την αρχική ανάρτηση: greekbdsm.com – Mηνύματα Τοίχου – σχόλιο #21

426340_10151053066867680_1674761198_n

————————

Σχόλιο #22

pos

1. Σώστε αυτή την εικόνα στον υπολογιστή σας.
2. Ανοίξτε τη με ένα πρόγραμμα επεξεργασίας εικόνας.
3. Εφαρμόστε “negative image” (αρνητικό).
4. Μαζέψτε τη μασέλα σας από το πάτωμα.

————————

Σχόλιο #23

27059_1411516970487_1309398983_31170197_458587_n

Re: Το βρώμικο πρόσωπο του φασισμού

Σύνδεσμος προς την αρχική ανάρτηση: greekbdsm.com – Το βρώμικο πρόσωπο του φασισμού – σχόλιο #33

Λοιπόν, έχουν γραφτεί πολλά, και δεν έχω το χρόνο να τα διαβάζω. Συνήθως όταν συμβαίνει κάτι τέτοιο κρατάω τη γνώμη μου για τον εαυτό μου, αλλά τούτη δεν θα είναι μια από αυτές, ειδικά καθότι μόλις έφτασα εδώ από το θέμα «Διακρίσεις και προσβολή θρησκευτικών ή άλλων πεποιθήσεων» το οποίο αναρτήθηκε «κεκλεισμένων των σχολίων».

Τα πράγματα είναι απλά.

Πρώτον: Δεν υπάρχει κάποιο ανθρώπινο δικαίωμα του να μην «προσβάλλεσθαι». Αντιθέτως, υπάρχει το ανθρώπινο δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου. Τι σημαίνει αυτό με απλά λόγια; ότι εγώ έχω το δικαίωμα να λέω ό,τι θέλω, και ότι αν κάποιος προσβάλλεται μπορεί να μου κλάψει έναν κουβά.

Δεύτερον: Κανέναν απολύτως κανονισμό δεν χρειάζεται ένα forum, από τη στιγμή που στη χώρα ισχύει (θεωρητικά τουλάχιστον) η έννομη τάξη. Αν κάποιος κανονισμός αντιτίθεται στο νόμο, είναι αυτομάτως άκυρος. Αν προβλέπει πράγματα επιπλέον του νόμου, είναι καταπιεστικός και αθέμιτος. Και αν προβλέπει τα ίδια με το νόμο, είναι πολύ απλά περιττός.

Τρίτον: Αν κάποιος θεωρεί ότι διαπράχθηκε κάποιο αδίκημα, ας κινήσει τις νόμιμες διαδικασίες, ας πάει δηλαδή να καταθέσει μήνυση, να δούμε τι θα πάρει. Η απάντηση είναι: τ’ αρχίδια μου. Γιατί; επειδή υπάρχουν διαφορές ανάμεσα στο γράμμα του ποινικού κώδικα και στο τι ισχύει στην πράξη, οι οποίες προκύπτουν από τις διάφορες αντιφάσεις του ιδίου του ποινικού κώδικα, από τις αντιφάσεις του με το Σύνταγμα, και από τις αντιφάσεις του Συντάγματος με τον εαυτό του. Αυτό που τελικά ισχύει είναι προϊόν νομικής ερμηνείας, και ουσιαστικά διαμορφώνεται από τα διάφορα δεδικασμένα, τα οποία πρέπει να είσαι ειδικός για να τα γνωρίζεις. Εγώ ειδικός δεν είμαι, αλλά επειδή τυγχάνω να είμαι κάπως ενήμερος επί του θέματος, να σας πω ότι τα περί «Επιβουλής της θρησκευτικής ειρήνης» του ποινικού κώδικα πρακτικά χρησιμοποιούνται μόνο για αποτροπή ταραχών. Με άλλα λόγια, αν κάποιος έπαιρνε μια ντουντούκα και στηνόταν έξω από έναν ναό και φώναζε «γαμώ το χριστό σας και την παναγία σας κλπ», τότε ίσως να είχε να φοβάται τις συνέπειες του νόμου. Αντιστοίχως και τα περί «κακόβουλης βλασφημίας» και «προσβολής του θρησκεύματος» χρειάζονται τόσο ακραίες πράξεις που ουσιαστικά δεν διώκονται ποτέ. Η ιδέα και μόνο ότι θα μπορούσε να γραφτεί κάτι εδώ μέσα που να είναι ποινικά κολάσιμο είναι γελοία.

Τέταρτον: Το ότι διαχειρίζεστε κάποιοι ένα φόρουμ δεν σημαίνει ότι οφείλετε να είστε και ειδικοί πάνω σε νομικά θέματα, πόσο μάλλον ότι οφείλετε να παίξετε το ρόλο αστυνομικών και δικαστών. Δεν είναι δουλειά σας να ερμηνεύετε τον ποινικό κώδικα, και δεν είναι δουλειά σας να ενεργείτε με βάση τις όποιες ερμηνείες σας. Βέβαια, με τον νομικό μεσαίωνα που επικρατεί, είναι φυσικό να υπάρχει κάποια σύγχυση σχετικά με το τι ισχύει και τι δεν ισχύει, και ως συνέπεια αυτής της σύγχυσης είναι φυσικό να φοβάστε μην τύχει και βρείτε τον μπελά σας. Το καταλαβαίνω αυτό, και γι αυτό το λόγο δεν θα επέλεγα να βρίσκομαι στη θέση σας. Σας ευχαριστώ μάλιστα που κάνετε τη βρώμικη δουλειά που εγώ δεν θα έκανα.

Υ.Γ.
Σκουπίζομαι με το […moderated…].

Last edited by The King; 07-03-2013 at 12:13 PM. Reason: προσβλητική αναφορά σε θρησκευτικό σύμβολο
——————————————
Σημείωση: το υστερόγραφο που λογοέκρινε ο “The King” έλεγε «Σκουπίζομαι με το άγιο πνεύμα».  Δεν του κρατάω κακία. Αλλά προς αποφυγήν παρεξηγήσεων, να σας πω ότι σκουπίζομαι με το άγιο πνεύμα.

Σχετικά με τις συναντήσεις (2)

Link to original content

Ιδού μια βελτιωμένη έκδοση κειμένου που είχα αναρτήσει πριν από χρόνια σε κάποιο άλλο μέρος.

Ο σχολιασμός είναι ευπρόσδεκτος.

——————————————

Μιλώντας περί συναντήσεων με μέλη του forum που δεν έχουν έλθει ποτέ σε συναντήσεις, νομίζω πως διακρίνω μια γενική διστακτικότητα, ίχνη της οποίας αναγνωρίζω πως ίσως να είχα κι εγώ πριν πάω για πρώτη φορά σε συνάντηση. Γι’ αυτό, γράφω δυο λόγια για τα μέλη που σκέφτονται να παραβρεθούν σε συναντήσεις, ώστε να τα διευκολύνω να πάρουν την απόφαση.

Παρακαλώ δείξτε κατανόηση για το σεντόνι: αν οι συναντήσεις της κοινότητας δεν σας ενδιαφέρουν, προσπεράστε το. Αν σας ενδιαφέρουν, τότε μάλλον έχετε επαρκή κίνητρα για να το διαβάσετε από την αρχή έως το τέλος.

——————————————

Αν δεν έχεις πάει ποτέ σε συνάντηση μελών του forum, φυσικό είναι να αναρωτιέσαι πως να είναι άραγε τα πράγματα σε τέτοιες συναντήσεις, και αν θα καλοπερνούσες ή όχι αν πήγαινες σε μια.

Δυστυχώς, τα στερεότυπα δεν βοηθάνε: φαντάζεσαι τα κυριαρχικά άτομα απόμακρα μέσα στην αυστηρότητα και την αταραξία τους, ενώ τα υποτακτικά άτομα απλησίαστα λόγω της υποτιθέμενης συνεσταλμένης φύσης τους. Αυτά τα στερεότυπα δεν αντιστοιχούν παρά ίσως σε κάποιο 5% των παρευρισκόμενων, αλλά δεν το ξέρεις αυτό, κι έτσι λοιπόν συνεχίζεις να πλάθεις υποθέσεις σε λάθος κατευθύνσεις. Το δε αντικείμενο είναι τέτοιο, που δίνει πρόσφορο έδαφος για να οργιάσει η φαντασία.

Σκέφτεσαι άτομα ντυμένα στο μαύρο δέρμα και στο λατέξ, που είτε δεν σου δίνουν σημασία επειδή είναι απασχολημένα κάνοντας ακατονόμαστα πράγματα μεταξύ τους, είτε, αν σου δώσουν σημασία, είναι για να κάνουν ακατονόμαστα πράγματα πάνω σου. Τους ξεφεύγεις και κρύβεσαι πίσω από κάτι έπιπλα, και τότε με τρόμο βλέπεις ότι από τις σχισμές των επίπλων προβάλλουν δεκάδες χέρια που θέλουν να σε αγγίξουν. Ψάχνεις να βρεις την πόρτα για να φύγεις, αλλά συνειδητοποιείς ότι έχει σφραγιστεί, και δεν πρόκειται να ανοίξει πριν λήξουν οι τελετουργίες. Αν επιβιώσεις μέχρι τότε.

Φυσικά, αν μπεις στον κόπο «να σκεφτείς τι σκέφτεσαι», βλέπεις το γελοίο του πράγματος. Προφανώς και ο χαρακτήρας των συναντήσεων δεν θα μπορούσε να είναι τέτοιος ώστε να απωθεί τους νεόφερτους, γιατί αν συνέβαινε κάτι τέτοιο, οι κύκλοι των συναντήσεων θα στένευαν αντί να διευρύνονται, και τελικά η κοινότητα θα είχε πάψει να υφίσταται. Ο κόσμος στις συναντήσεις δεν είναι ούτε απλησίαστος, ούτε αυστηρός, ούτε αφιλόξενος, ούτε υπάρχει περίπτωση να σε αγγίξει κανείς παρά τη θέλησή σου. Για την ακρίβεια, ο κόσμος στις συναντήσεις είναι πολύ ανοικτός και φιλικός προς τον καθένα, όπως και να αυτοπροσδιορίζεται. Το αν θα περάσεις καλά ή όχι εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από το αν εσύ θα παραμείνεις κλεισμένος στο καβούκι σου, ενώ οι παλαιότεροι τείνουν να καταβάλλουν κάποια προσπάθεια να δώσουν ευκαιρίες κοινωνικότητας στους καινούργιους.

Αν η συνάντηση έχει χαρακτηριστεί ως «play party», ή ως «συνάντηση με play διάθεση», μπορείς να περιμένεις να δεις πράγματα που θα είναι όχι μόνο ακατάλληλα για ανήλικους, αλλά θα προκαλούσαν σοκ, δέος, ίσως και τρόμο σε ενήλικες συμβατικής σεξουαλικότητας. (Το αστείο είναι ότι άλλοι θα πλήρωναν για να τα δουν.) Και πάλι όμως, κανείς δεν περιμένει από εσένα να παίξεις οποιονδήποτε ρόλο πέρα από εκείνον του θεατή.

Έχε πάντως υπόψιν σου ότι η κοινότητα εναγκαλίζεται όλους τους σεξουαλικούς προσανατολισμούς, και όλες τις ερωτικές διαστροφές που συγκατατάσσονται στον (ομολογουμένως ευρύ) χώρο του BDSM, πράγμα που σημαίνει ότι είναι πιθανό να υπάρξουν και σκηνές που δεν θα ταιριάζουν με τις δικές σου προτιμήσεις. Φυσικά αν δεν σου αρέσει κάτι μπορείς να μην το κοιτάς, αλλά αν έχεις σοβαρό πρόβλημα με τη διαφορετικότητα, τότε οι συναντήσεις της κοινότητας ίσως να μην είναι για εσένα. Βέβαια, από τη στιγμή που συχνάζεις στο παρόν φόρουμ, μάλλον δεν έχεις τέτοια προβλήματα.

Αν η συνάντηση δεν έχει χαρακτηριστεί ως play party, τότε τα πράγματα εμπίπτουν σχεδόν εξ ολοκλήρου στα πλαίσια του συμβατικού. Από πλευράς ενδυμασίας, το πλήθος μας ίσως να είναι λίγο πιο εκκεντρικό απ’ ότι θα ήταν ένα τυχαία επιλεγμένο δείγμα βανίλια πλήθους της ίδιας ηλικιακής κατανομής, αλλά σίγουρα λιγότερο έξαλλο από οτιδήποτε θα έβλεπες, ας πούμε, σε ένα βανίλια κέντρο διασκέδασης. Μπορεί να δεις κάποιο άτομο να φορά περιλαίμιο, ή κάποιο μαστίγιο να περνάει από χέρι σε χέρι για να εκτιμήσουν οι παρευρισκόμενοι την ποιότητα της κατασκευής του, κι αυτό είναι όλο. Μπορεί καμιά φορά σε συνάντηση σε εστιατόριο να έχουμε προκαλέσει κάποιο αναπουπούλιασμα σε διπλανά τραπέζια με τα καμώματά μας, (ένας άνδρας αγκαλιά με δύο γυναίκες, ανδρικό δαχτυλάκι μέσα σε γυναικείο στοματάκι, κλπ) δεν νομίζω όμως να κοκκίνισε κανείς από εμάς, ε;

Απ’ ότι έχω δει μέχρι στιγμής, στις συναντήσεις που γίνονται κατόπιν προσωπικής πρόσκλησης, λίγο περισσότερα από τα μισά άτομα που έρχονται είναι ζευγάρια. (Ή και, σε σπάνιες περιπτώσεις, πιο πολυάριθμα σχήματα.) Στις δημόσιες συναντήσεις που γίνονται με ανοικτή πρόσκληση το ποσοστό των ατόμων που έρχονται μόνα τους είναι μεγαλύτερο. Όπως και να έχει το θέμα, τα άτομα που ανήκουν σε ζευγάρια γενικά έρχονται για να συναναστραφούν με τους υπόλοιπους, και όχι για να ξοδέψουν χρόνο μεταξύ τους. Το κλίμα που επικρατεί είναι ευχάριστα κοινωνικό, και αν λαμβάνει χώρα καθόλου καμάκι ή άλλα είδη ψαρέματος, αυτό γίνεται διακριτικά.

Σε συναντήσεις που γίνονται κατόπιν προσωπικής πρόσκλησης σε οικίες τα πράγματα είναι ελαφρώς πιο προχωρημένα, αλλά και πάλι, μέσα σε εντελώς κόσμια πλαίσια. Απλώς, όταν δεν είμαστε υπό βανίλια βλέμματα, η έννοια του τι είναι κόσμιο χαλαρώνει λιγάκι, κι έρχεται στα μέτρα μας. (Εκτός αν πρόκειται για συνάντηση γυναικών για δοκιμές κορσέδων, όπου τα πράγματα μάλλον… σφίγγουν!) Έτσι κι αλλιώς όμως, αυτό δεν σε αφορά ακόμα, γιατί αν είσαι νέος στην κοινότητα, οι συναντήσεις κατόπιν προσωπικής πρόσκλησης δεν θα σε απασχολήσουν αν δεν αισθανθείς πρώτα πως σου κάνει ο χώρος, κι αν ο χώρος δεν αισθανθεί το ίδιο για εσένα.

Αν σε ενδιαφέρουν οι συναντήσεις, ξεκινάς επιλέγοντας κάποια από αυτές που ανακοινώνονται δημοσίως στην ενότητα «Συναντήσεις Μελών». Αν είσαι κοινωνικό άτομο, και το βρίσκεις εύκολο να γνωρίζεις κόσμο, δεν χρειάζεται τίποτε άλλο: έλα όπως είσαι, και θα περάσεις καλά. Αν δεν είσαι ιδιαίτερα κοινωνικό άτομο, το καλύτερο που έχεις να κάνεις είναι να διαλέξεις κάποιο άτομο που γνωρίζεις ότι δραστηριοποιείται κοινωνικά στο χώρο, να του πεις πως προτίθεσαι να έρθεις, και να του ζητήσεις να σε γνωρίσει στους υπόλοιπους. Για να αποφύγεις παρεξηγήσεις μπορείς να απευθυνθείς σε κάποιο άτομο με ασύμβατο status ή/και προσανατολισμό με εσένα, αλλά αυτό πολλές φορές είναι δύσκολο να συμβεί, επειδή γενικά τείνουμε να γνωριζόμαστε με άτομα που έχουν status και προσανατολισμό συμβατό με τον δικό μας. Σε τέτοια περίπτωση, σεβάσου το ενδεχόμενο το άτομο αυτό να μην θέλει να δώσει την εντύπωση ότι «είστε μαζί», και μην περιμένεις να σε κρατάει από το χεράκι όλη την ώρα. Έλα για να συναναστραφείς κοινωνικά με τους παρευρισκόμενους, όχι για να βγεις έξω με το συγκεκριμένο άτομο.

Φυσικά όλα τα παραπάνω προκύπτουν από τις εντυπώσεις που έχω αποκομίσει εγώ, οι οποίες μπορεί κάλλιστα να είναι λανθασμένες ή ελλιπείς, και μπορεί επίσης να συλλαμβάνουν το γίγνεσθαι του χώρου σε μια μόνο χρονική στιγμή, ενώ ο χώρος εξελίσσεται με το πέρασμα του χρόνου. Μην εκλάβετε τα παραπάνω ως τίποτε άλλο παρά συμβουλές προερχόμενες από έναν παρατηρητή, και μην τα θεωρήσετε ως υποκατάστατο της δικής σας κρίσης.

Re: Γυναικείο κίνημα , φεμινισμός και bdsm

Σύνδεσμος προς την αρχική ανάρτηση: greekbdsm.com – Γυναικείο κίνημα , φεμινισμός και bdsm – σχόλιο #59

Originally Posted by atasai
Φεμινίστρια δεν ήταν, θα έπρεπε να είναι όμως οι φεμινίστριες να την έχουν οδηγό. […] «Ζώντας τη ζωή μου», 1931 […] Έμμα Γκόλντμαν

Η «Κόκκινη Έμμα» ήταν φεμινίστρια με κάθε έννοια της λέξης πλην της έννοιας που επικρατούσε κατά την εποχή της. Η εντύπωση ότι δεν ήταν φεμινίστρια προέκυψε λόγω της εναντίωσής της προς το κίνημα του φεμινισμού της εποχής της (protofeminism) το οποίο δεν διεκδικούσε τίποτε απ’ όλα αυτά με τα οποία συνδέουμε σήμερα τον φεμινισμό, παρά μόνο το δικαίωμα ψήφου των γυναικών. Φυσικά, ως Αναρχίστρια, η «Κόκκινη Έμμα» το απέρριπτε αυτό ως ρεφορμιστικό. (Αν και, έχω διαβάσει το βιβλίο, στο πρωτότυπο, και απ’ ότι φαίνεται η ίδια απέφευγε τέτοιου είδους ορολογία.) Η Έμμα Γκόλντμαν, στην εποχή της, ζητούσε αυτά που ζήτησαν οι φεμινιστές στη δεκαετία του ’70. (Postfeminism.) Ήταν ασύλληπτα προχώ η γυναίκα.

Με άρωμα γυναίκας

Σύνδεσμος προς το αρχικό νήμα (τα παρακάτω σχόλιά μου έχουν αφαιρεθεί)

Ωκεανός
Re: Με άρωμα γυναίκας

Αχ, γυναίκες.

Αποφασίζουν να κάνουν κάτι διαφορετικό, και μετά αρχίζουν τις εξαιρέσεις, κι έτσι το πράγμα καταλήγει σε κάτι που δεν είναι μεν επαρκώς διαφορετικό ώστε να μπορούν να πουν ότι έκαναν πράγματι κάτι διαφορετικό, αλλά από την άλλη μεριά είναι επαρκώς διαφορετικό ώστε να ξινίσουν και να παρεξηγηθούν διάφοροι, («και γιατί όχι εγώ»,) και διάφορες, («και γιατί όχι τον δικό μου γκόμενο»,) κλπ. The worst of both worlds, που λένε και sto Ameriki.

Η 8η Μαρτίου είναι η Διεθνής Ημέρα της Γυναίκας, και πουθενά δεν είχα ακούσει ότι οι γυναίκες «συνηθίζουν να βγαίνουν και να γιορτάζουν μόνες τους». Αντιθέτως, η δική μου εμπειρία λέει ότι οι γυναίκες συνηθίζουν να βγαίνουν και να γιορτάζουν με τα έτερα ημίσεά τους, τα οποία είναι συνήθως άνδρες, καθότι αυτή είναι η τιμητική τους ημέρα και τυγχάνουν ιδιαίτερης μεταχείρισης.

Αυτές που θα βγουν «μόνες τους», (όπου λέγοντας «μόνες τους» εννοείτε «μόνο γυναίκες»,) είναι οι λεσβίες. Με την αφίσα που αναρτήσατε έχετε ήδη κάνει τον υπαινιγμό ότι πρόκειται για μια λεσβιακή μάζωξη, μπράβο, με γεια σας με χαρά σας, αλλά σας παρακαλώ ξεκαθαρίστε κιόλας αυτή τη μικρή λεπτομέρεια στο κείμενο, και μην προσπαθείτε να σφετεριστείτε τη γιορτή ως δήθεν η γιορτή που οι γυναίκες βγαίνουν μόνες τους, δηλαδή η γιορτή για λεσβίες.

Στις 8 Μαρτίου οι περισσότερες γυναίκες θα βγουν (ή τέλος πάντων θα κάνουν κάτι) με τους άνδρες τους.

Η διεθνής ημέρα των λεσβιών ήταν στις 8 Οκτωβρίου, πέρασε, τη χάσατε, κλαψ λυγμ.

———————————

Ωκεανός
Re: Απάντηση: Με άρωμα γυναίκας

Πω-πω, ξέρω ότι θα φάω πολύ flame γι αυτό που έγραψα παραπάνω! C-:=

Για να τα κάνω τα πράγματα ακόμα χειρότερα, να σας θέσω και το εξής ερώτημα: υπάρχουν ανάμεσά μας άτομα που είναι μεν βιολογικά άνδρες, αλλά αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες. Αυτά τα άτομα θα γίνουν δεκτά στη συνάντησή σας;

———————————

alice_in_bondageland
Απάντηση: Με άρωμα γυναίκας

Μην ανησυχείς Ωκεανός τις ίδιες μέρες κοντά 9-10 θα έχεις την ευκαιρία να περάσεις καλά κι εδώ, όπου το MaleDom θα Κυριαρχήσει

http://www.greekbdsm.com/showthread….%CF%82-2013%29

———————————

Kirki
Απάντηση: Re: Με άρωμα γυναίκας

 Originally Posted by Ωκεανός
Αχ, γυναίκες.

Αποφασίζουν να κάνουν κάτι διαφορετικό, και μετά αρχίζουν τις εξαιρέσεις, κι έτσι το πράγμα καταλήγει σε κάτι που δεν είναι μεν επαρκώς διαφορετικό ώστε να μπορούν να πουν ότι έκαναν πράγματι κάτι διαφορετικό, αλλά από την άλλη μεριά είναι επαρκώς διαφορετικό ώστε να ξινίσουν και να παρεξηγηθούν διάφοροι, («και γιατί όχι εγώ»,) και διάφορες, («και γιατί όχι τον δικό μου γκόμενο»,) κλπ. The worst of both worlds, που λένε και sto Ameriki.

Εεεεε, και εγω και η alice προφανως αστιευομασταν…….Οσο για το αν ειναι ή οχι `λεσβιακη μαζωξη` εμενα προσωπικα δεν με απασχολει καθολου, εσας τί σας μελλει Ωκεανε ?

Για το μονο που ειμαι σιγουρη ειναι οτι δε θα πεσει ουτε `κλαψ`, ουτε `λυγμ`…..εγω πηγαινω για καποια ενδεχομενα μακροσυρτα `αααχ`…..

———————————

Latexsub
Απάντηση: Re: Απάντηση: Με άρωμα γυναίκας

 Originally Posted by Ωκεανός
Πω-πω, ξέρω ότι θα φάω πολύ flame γι αυτό που έγραψα παραπάνω! C-:=

Για να τα κάνω τα πράγματα ακόμα χειρότερα, να σας θέσω και το εξής ερώτημα: υπάρχουν ανάμεσά μας άτομα που είναι μεν βιολογικά άνδρες, αλλά αυτοπροσδιορίζονται ως γυναίκες. Αυτά τα άτομα θα γίνουν δεκτά στη συνάντησή σας;

Με λίγα λόγια και απλά.. ο σεβασμός είναι το βασικό συστατικό στην ζωή και ακόμα περισσότερο σε αυτο εδώ που ζούμε… και…. ακόμα πιο βασικό.. Τὸ δὶς ἐξαμαρτεῖν οὐκ ἀνδρὸς σοφοῦ

———————————

Uther
Απάντηση: Με άρωμα γυναίκας

Βασικά Ωκεανέ για να μην έχεις απορίες
θα βάλουμε όλους τους άντρες που θέλουμε ώστε να μας χαζεύουν, εκτός απο εσένα . Και πόρτα θα είναι ο υποτακτικός μου και ένας δίμετρος
που μετά θα του πάρουν πίπα, οι λεσβίες υποτακτικές μας. Ευτυχώς εσυ θα λείπεις.

———————————

Ωκεανός
Re: Με άρωμα γυναίκας

@kirki αν αστειευόσασταν, αλλάζει το πράγμα.

@Uther σε ευχαριστώ πολύ, κι εγώ σ’αγαπώ.

———————————

Uther
Απάντηση: Re: Με άρωμα γυναίκας

 Originally Posted by Ωκεανός
@kirki αν αστειευόσασταν, αλλάζει το πράγμα.
@Uther σε ευχαριστώ πολύ, κι εγώ σ’αγαπώ.

Χαιρομαι.. κι εγώ πιστευω θα σε αγαπήσω αλλά για τώρα θα σβήσω τα φλέιμς και ελπιζω να μην με παρεξηγήσεις έτσι;

———————————

Ωκεανός
Re: Με άρωμα γυναίκας

Ποια flames; Δεν βλέπω flames. Ακόμα.

———————————

Οδηγίες για πολυσχιδείς προσωπικότητες

link to original content

Όλοι μας λίγο πολύ αισθανόμαστε την ανάγκη να διαχωρίσουμε την πραγματική™ προσωπικότητά μας από την ψευδώνυμη προσωπικότητα που χρησιμοποιούμε όταν περιηγούμαστε στα κακόφημα BDSMικά κατατόπια του διαδικτύου. Το κατά πόσο το καταφέρνουμε αυτό εξαρτάται από το πόσο σημαντικός θεωρούμε πως είναι αυτός ο διαχωρισμός, τι τεχνικές γνώσεις έχουμε, πόσο κατέχουμε τη διαδικτυακή κουλτούρα, και το πόσο δραστικά μέτρα είμαστε διατεθειμένοι να λάβουμε, σε συνδυασμό πάντα με το κατά πόσο έχουμε όρεξη ή βαριόμαστε να λάβουμε αυτά τα μέτρα.

Το πόσο σημαντικός είναι ο διαχωρισμός των προσωπικοτήτων είναι κάτι που οφείλει να το απαντήσει ο καθένας για τον εαυτό του. Εγώ προσωπικά προσπαθώ να αποφεύγω πράξεις για τις οποίες δεν υπάρχει δυνατότητα επανόρθωσης. (Γι αυτό και δεν θα αυτοκτονήσω ποτέ.) Το να διαδοθεί στους φιλικούς, επαγγελματικούς, και οικογενειακούς μου κύκλους το γεγονός ότι η πραγματική μου προσωπικότητα σχετίζεται με τη BDSMική μου προσωπικότητα είναι κάτι που άπαξ και συμβεί, δεν διορθώνεται. Έτσι, τα μέτρα που λαμβάνω για να αποφύγω ένα τέτοιο ενδεχόμενο είναι δρακόντια.

Οι τεχνικές γνώσεις του καθενός και η διαδικτυακή του κουλτούρα ποικίλουν, αλλά δυστυχώς έχουν σημαντικές επιπτώσεις στο κατά πόσο εκτίθεται. Όσο απίστευτο και να ακούγεται, υπάρχουν άτομα που δεν πηγαίνει το μυαλό τους να συλλογιστούν ότι οι εργοδότες στους οποίους στέλνουν το βιογραφικό τους σημείωμα δεν χαίρονται καθόλου βλέποντας ότι προέρχεται από μια διεύθυνση email τύπου “gamikoulas69@yahoo.com” ή “me.lene.lola.ta.kano.ola@hotmail.com”. Αυτό το παράδειγμα είναι βέβαια ακραίο, αλλά έχω συναντήσει κοπέλα που είχε λογαριασμό email γενικής χρήσης στο yahoo, ο οποίος ήταν με κάποιο περίεργο τρόπο συνδεδεμένος με λογαριασμό gmail, ο οποίος ήταν με τη σειρά του εν αγνοία της αυτομάτως συνδεδεμένος με το προφίλ της στο youtube, στο οποίο η ίδια είχε κάποτε εισάγει για avatar μια έντονα BDSMικού θέματος εικόνα, κι έτσι χωρίς η ίδια να το γνωρίζει, όποτε έστελνε email από το yahoo σε κάποιον στο gmail, ο παραλήπτης έβλεπε αυτή την εικόνα. Ω, οποία φρίκη!

Τα μέτρα που πρέπει να λάβουμε για να αποφύγουμε τέτοιου είδους τραγικά λάθη φαίνονται σαν βουνό εκ πρώτης όψεως, αλλά στην πραγματικότητα πρόκειται για ενέργειες στις οποίες έχουμε να προβούμε μία μόνο φορά, ενώ από εκεί και πέρα μας απλουστεύουν τη ζωή και μας γλιτώνουν καθημερινά από άγχος, κόπο και χρόνο.

Τα μέτρα έχουν ως εξής:

  1. Χρησιμοποιούμε έναν διαφορετικό browser για κάθε μια διαδικτυακή μας προσωπικότητα. Επιλογές, ευτυχώς υπάρχουν πολλές: Firefox, Chrome, Opera, Internet Explorer, Safari, κλπ. Ο κάθε browser διατηρεί τα δικά του cookies, θυμάται τα δικά του passwords, διατηρεί το δικό του ιστορικό, κλπ. πράγμα που σημαίνει πως ό,τι κάνουμε με τον καθένα browser παραμένει σε αυτόν και δεν συγχέεται καθόλου με το τι κάνουμε στον κάθε άλλο browser.
  2. Δημιουργούμε μια διαφορετική διεύθυνση email για την κάθε μια διαδικτυακή μας προσωπικότητα. Έτσι, η διεύθυνση email που αντιστοιχεί στην πραγματική™ μας προσωπικότητα μπορεί να φέρει το πραγματικό™ μας όνομα (π.χ. xaralampos.papalamprou@gmail.com) ώστε να διατηρούμε κάποια σοβαρότητα όταν στέλνουμε κάπου το βιογραφικό μας, ενώ η διεύθυνση email που αντιστοιχεί στην βιτσιόζικη προσωπικότητά μας μπορεί να επιλεγεί κατά τέτοιο τρόπο ώστε να προϊδεάζει καταλλήλως τον κάθε ενδιαφερόμενο (π.χ. vathy.laryggi@gmail.com.)
  3. Δημιουργούμε έναν διαφορετικό λογαριασμό στο facebook για την κάθε μια διαδικτυακή μας προσωπικότητα. Από τον λογαριασμό που αντιστοιχεί στην πραγματική™ μας προσωπικότητα κάνουμε «φίλους» τους πραγματικούς μας φίλους, την οικογένειά μας, κλπ, ενώ από τον άλλο λογαριασμό κάνουμε φίλους ολάκερη τη διεστραμμένη κομπανία και το κακό συναπάντημα. Έτσι, κρατάμε τους δύο αυτούς κύκλους εντελώς ξέχωρα τον ένα από τον άλλο.

Όλα αυτά μπορεί να ακούγονται σαν πολλή δουλειά, σκεφτείτε όμως ότι χρειάζεται να τα κάνουμε μόνο μια φορά. Άπαξ και γίνουν, από εκεί και πέρα μπορούμε να έχουμε πολλαπλούς browsers συγχρόνως ανοικτούς ώστε να χειριζόμαστε όλες τις προσωπικότητές μας παράλληλα, χωρίς το διαρκές άγχος ότι μπορεί άθελά μας να πούμε το λάθος πράγμα στους λάθος παραλήπτες, να εμφανιστεί η λάθος εικόνα στους λάθος φίλους, κλπ. Επίσης γλιτώνουμε από συνεχή log-in και log-out.

Από εκεί και πέρα ισχύουν μερικοί απλοί κανόνες, οι οποίοι συντάσσονται όλοι μαζί κάτω από τον γενικό τίτλο «δεν μπλέκουμε τις ξεχωριστές προσωπικότητες». Με άλλα λόγια, όσο δελεαστικό κι αν μας φαίνεται, αποφεύγουμε να προσθέσουμε τη μια προσωπικότητα ως facebookικό φίλο της άλλης, αποφεύγουμε να κάνουμε “Like” με τη μια προσωπικότητα την κάθε μια ανάρτηση της άλλης, αποφεύγουμε να αναρτούμε τα ίδια πράγματα σε διαφορετικές προσωπικότητες, κ.ο.κ. Με άλλα λόγια, διατηρούμε τις διαφορετικές προσωπικότητές μας ως «μη συγκοινωνούντα δοχεία».

Βέβαια, δεν υπάρχει πρόγραμμα δράσης που να είναι τέλειο, και εξακολουθούν να υπάρχουν περιθώρια για λάθη που μπορεί να μαρτυρήσουν τη μια μας προσωπικότητα στους κύκλους της άλλης. Είναι όμως δύσκολο, και πρέπει να είναι κανείς μάλλον άτυχος για να του συμβεί κάτι τέτοιο. Για παράδειγμα, κάποτε μια κοπέλα ήθελε να μου στείλει φωτογραφία της, αλλά δεν είχε κάποια πρόχειρη, κι έτσι κατέβασε τη φωτογραφία της από τον λογαριασμό της στο facebook και μου την έστειλε. Πιθανότατα δε, το έκανε αυτό ενώ επιθυμούσε ακόμα να διατηρήσει την ανωνυμία της απέναντί μου. Αγνοούσε όμως ότι ένας από τους πολυψήφιους αριθμούς μέσα στο όνομα αρχείου κάθε φωτογραφίας που προέρχεται από το facebook είναι ο αριθμός λογαριασμού του χρήστη που την ανάρτησε, και κατά συνέπεια ο καθένας στη θέση μου μπορούσε να ανακαλύψει την πραγματική της ταυτότητα. Ομολογουμένως η κοπέλα δεν είχε τρόπο να γνωρίζει κάτι τέτοιο· θα μπορούσε όμως ίσως να είχε δείξει κάποια επιφυλακτικότητα απέναντι στους άγνωστους πολυψήφιους αριθμούς, και να είχε μετονομάσει προληπτικά τη φωτογραφία σε κάτι διαφορετικό. Το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας είναι ότι καλό είναι να μην παίζουμε με πράγματα που δεν ξέρουμε.

Το να διατηρούμε λοιπόν την πραγματική™ μας προσωπικότητα εντελώς ξεχωριστή από την BDSMική είναι σημαντικό, όχι μόνο για το ενδεχόμενο να θελήσουμε σε κάποια στιγμή στο μέλλον να θέσουμε υποψηφιότητα για τη θέση του προέδρου της δημοκρατίας, αλλά και επειδή το τελευταίο πράγμα που θα θέλαμε να μας συμβεί ενώ κάνουμε τον αμέριμνο περίπατό μας στον θαυμαστό κόσμο του BDSM είναι κάποιο ξαναμμένο / εξαγριωμένο άτομο με ιστορικό αρπακτικής συμπεριφοράς και βίαιης / σαδιστικής δραστηριότητας να αρχίσει ξαφνικά κάποια νύχτα να παραφυλάει στο σκοτάδι έξω από το σπίτι μας, ή ακόμα και να βγαίνει στο φως και να μας τραγουδάει καντάδες.

EDIT: Ενημέρωση: το facebook άλλαξε πρόσφατα τον μηχανισμό με τον οποίο δημιουργεί ονόματα αρχείων φωτογραφιών, κι έτσι το κόλπο με το οποίο βρίσκουμε τον χρήστη δοθείσης μιας φωτογραφίας του δεν δουλεύει πλέον.

Re: Συζήτηση στο Spirit, II: BDSM και Κανόνες

Σύνδεσμος προς την αρχική ανάρτηση: greekbdsm.com – Συζήτηση στο Spirit, II: BDSM και Κανόνες – σχόλιο #11

Flowform, ευχαριστούμε (φαντάζομαι μπορώ να μιλώ σε πρώτο πληθυντικό γιατί αναπόφευκτα θα εκφράζω κι άλλους) που μπαίνεις στον κόπο να διοργανώνεις αυτές τις συναντήσεις και που κάνεις αυτό που περνάει από το χέρι σου για χάρη της κοινότητας.

Ψεγάδια μπορεί κανείς να βρει στο οτιδήποτε. Το θέμα είναι ότι αν δεν γίνεται τίποτα, φυσικά και δεν υπάρχουν ψεγάδια, αλλά αυτό μάλλον δεν είναι το ζητούμενο· άπαξ και κάτι γίνεται, ψεγάδια φυσικά και προκύπτουν, αλλά μπορούν σιγά-σιγά να διορθώνονται, με καλοπροαίρετη βοήθεια.

Ο όρος περί υποχρέωσης του κάθε ενός συμμετέχοντος να εκφράσει άποψη είναι απ’ ότι είδαμε ανεφάρμοστος στην πράξη, οπότε καλύτερα να λείψει από την ανακοίνωση της επόμενης συζήτησης.

Επίσης και το περί άφιξης των μη συμμετεχόντων στη συζήτηση μετά τις 11:30 αποδείχθηκε ανεφάρμοστο, και νομίζω ότι τελικά ίσως να μην είναι χρήσιμο ούτε καν υπό τη μορφή της παράκλησης που είχε διατυπωθεί.

Για όσους δεν παρευρέθηκαν και αναρωτιόνται πως ήταν τα πράγματα να πω ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης ήμασταν ουσιαστικά χωρισμένοι σε δυο εστίες, μια η εστία των συμμετεχόντων στη συζήτηση, και μια άλλη εστία παραπέρα, των όσων ήλθαν αποκλειστικά και μόνο για να κοινωνικοποιηθούν. Οι κοινωνικοί στην αρχή ήταν πολύ λιγότεροι από τους συζητώντες, αλλά καθώς περνούσε η ώρα ερχόντουσαν όλο και περισσότεροι, και τη στιγμή που έληξε η συζήτηση και έσμιξαν οι δύο εστίες οι κοινωνικοί ίσως και να είχαν ήδη υπερτερήσει αριθμητικά των συζητώντων.

Εγώ προσωπικά νομίζω ότι θα είχα περάσει καλύτερα αν είχα κάτσει από την αρχή με τους κοινωνικούς. Όμως, νομίζω ότι είναι συνολικά θετικό το να έχει ο καθένας δύο επιλογές αντί για μια. Κάποια άτομα ίσως να διστάζουν να έλθουν φοβούμενα την πιθανότητα να εγκλωβιστούν σε μια συζήτηση που ίσως τελικά να μην τους αρέσει. Το να έχουν την επιλογή να σηκωθούν από τη συζήτηση αν δεν τους αρέσει και να πάνε παραπέρα να ανακατευτούν με άλλους συνδιεστραμμένους ίσως να είναι ένας καταλύτης που μπορεί να βοηθήσει κάποιους να λάβουν την απόφαση να έλθουν. Ας έλθουν, κι ας διαλέξουν όποια εστία τους ταιριάζει καλύτερα.

Γενικά, καλό είναι να μπορεί ο καθένας να έχει την ελευθερία να κάνει ό,τι θέλει, και η γνώμη μου για τους όρους και τους κανόνες είναι ότι έχουν νόημα μόνο προκειμένου να αποφευχθεί κάποια ενόχληση ή ζημιά. Με άλλα λόγια, πρέπει να είμαστε προσεκτικοί ώστε τις προσωπικές μας προσδοκίες (τύπου καλό θα ήταν να γίνει το τάδε, όμορφο θα ήταν να συμβεί το δείνα) να μην επιχειρούμε να τις επιβάλλουμε σε άλλους ως κανόνες. Στην προκειμένη περίπτωση χρησιμότητα για όρους και κανόνες βλέπω μόνο για τη διασφάλιση της απρόσκοπτης διεξαγωγής της συζήτησης, υπό τη μορφή μιας ευγενικής υπενθύμισης προς όσους έλθουν για να κοινωνικοποιηθούν να μην ενοχλήσουν όσους ήλθαν για να συζητήσουν.